Sosyal medyada mıyız, sosyal bataklıkta mı?

Bir bakalım sosyal medyada neler oluyor.

Aaa evet birçok arkadaşım tatilde ne güzel. Bazıları spor yapıyor, bazıları ise mükemmel sofralarda. 

Evet onlar benim bir şekilde tanıştığım, kimisi ile az kimisi ile çok görüştüğüm insanlar. Peki ama ben bu insanların hayatlarını bu kadar bilmeli miyim? 

Eee bakmıyım o zaman.

Ama beni bakmaya zorlayan şey ne acaba?

Onların bunu sunması mı sorun benim merak etmem mi? Onlar herkese sunarken ben niye bilmeyeyim. Ben niye herkesin gördüğü bildiği şeyden eksik kalayım?

Bunları bilmek bana ne getirecek. Yada kaçırsam benden ne götürecek. Açıkçası bilmek hiçbir şey getirmeyecek. Ama kaçırmak benden birşey götürmeyecek.

Hatta getirecek. Hepimiz nefse sahip yaratıklarız. Ne kadar aksini iddia etsekte dünyanın öbür ucunda doğa harikası bir yerde yapılan tatili canımız isteyecek. İşte bu farkında olmadan içimize zehri atmış oluyor. Hangi zehri, ne zehri bu? “Benimle aynı akla beyne, ele, kola ve insani özelliklere sahip bu insanlar mükemmel yerlerde tatil yaparken ben niye yapmıyorum? Dur hemen orayı araştırayım.”

Sayın google’a bir sorayım.

Oooo harika bir yermiş.

Bir de biletlere bakayım. Aman Allah’ım ne kadar pahalı. Hadi bileti kredi kartının bedava uçuşlarıyla hallederim.

Bir de otellere bakayım. Ee onlar da fena değil. Tamamdır bu iş.

Ben de giderim oraya ne var ki…

Evet artık o arkadaşımdan eksik bir yerim kalmadı. Çok şükür bir an ben eksik kalacağımı düşündüm. İşte tam olarak bahsettiğim zehir çıktı ortaya. Ben niye yarıştım onunla?

Yarıştım ve ben de aynı şartlara geldim. Bu en basitinden bir örnekti.

Ne kazandırdı bana? Koca bir hiç… Hayatımın sonuna kadar belki göremeyeceğim bir arkadaşımla şartları eşitledim. Yani taklit ettim ve mutlu oldum/olduğumu sandım. Acaba ben o kadar gezmeyi seven biri miyim? Hayatta başka önceliklerim yok muydu? O vakti, o nakti harcayacak daha önceliğim yok muydu?

Vardı ama nefsime yenildim. Yenilmek de denemez buna aslında… Analitik düşünceden uzaklaşarak alınmış bir karar ve uygulanmış eylemdi. Önceliklerimi ve özgünlüğümü kaybettim. Gidilecek tatilde bile bunu kaybetmemiz göreceğimiz bir fotoğraftaki bir tanıdığa bağlı iken nasıl olur da bu bataklıkta kaybolmadan yaşayacağız…

bir yorum bırakın