Şahlanan Duygular

Yarasalar yer arasın, gizlensin;
Güneş olup, doğacağım gün yakın.
Huşu ile güzel günler gözlensin.
Karanlığı boğacağım gün yakın.

Neme lazım girdabından çıkarak,
Tembelliği temelinden yıkarak,
İlim, irfan çırasını yakarak;
Gökyüzüne ağacağım gün yakın.

Yön olarak yepyeni bir akışa,
Ufukları ırak edip bakışa,
İnişleri çevirerek yokuşa;
Yıldızları sağacağım gün yakın.

Aşk içinde hararetle coşarak,
Birer birer duvarları aşarak,
Yer küreyi doldurarak, taşarak;
Zerrelere sığacağım gün yakın.

Firavun’un fiskesini söndürüp,
Mazlumların sancısını dindirip,
Güzelliğe, güzelliği bindirip…
Gönüllere yığacağım gün yakın.

Lütfü’yüm ben, lütuflarla yoğruldum.
Tespihlerle, tekbirlerle doğruldum.
Mahlukattan “insan” diye çağrıldım;
Rahmet olup, yağacağım gün yakın.

bir yorum bırakın